YORGUN ŞİİR
gün güneşle sevişmiş
belli  yorgun
yorgun akşamüstü
eli yorgun  kolu yorgun
yüzü yorgun insanların
ve de gönlü yorgun aşıkların

az önce geçmiş
bir göğün yüzünden
bir ara sokağın içinden
bir ormandan bir rüzgar
sesi kalmış bir yaprağın yüzünde  belli

çamaşırdan çıkmış bir kadın
yorgun yüzünün teri
yorgun elinin emeği
bir yorgunluk kahvesi de içmemiş belli

ve yorgunluk girmiş usulca
bir yerlerinden şiirime
sende soluklansın şiirim bırak. 

SEZER ODABAŞIOĞLU